LSZ Nieuws

Nieuw boek: Hoe krijg ik grip op zelfbeschadiging?

17 februari 2017
/ / /
Comments Closed

Het boek 'Hoe krijg ik grip op zelfbeschadiging', een vertaling van het Amerikaanse boek 'Stopping the pain' van Lawrence E. Shapiro, in Nederland uitgebracht door SWP Uitgeverij.

De Amerikaanse kinderpsycholoog Lawrence E. Shapiro schreef het in 2008: Stopping the Pain, een werk- en doeboek over zelfbeschadiging, gericht op jongeren en ter ondersteuning van professionele therapie. Uitgeverij SWP besloot enige tijd geleden dit boek in Nederland op de markt te brengen onder de naam ‘Hoe krijg ik grip op zelfbeschadiging’. De Landelijke Stichting Zelfbeschadiging hielp mee bij de vertaling ervan.

Dwayne Meijnckens, bureaucoördinator van de Landelijke Stichting Zelfbeschadiging vertelt: “In 2016 werden we benaderd door SWP Uitgeverij. Zij wilden ‘Stopping the Pain’ graag uitbrengen in Nederland omdat er vraag naar is en er nauwelijks materiaal in het Nederlands bestaat. Voor de vertaling werd een specialist ingeschakeld, wij kregen vervolgens de vraag om deze vertaling na te lopen. Daarvoor hebben we een team van lotgenoten en professionals samengesteld dat zowel taalkundig als inhoudelijk hielp het boek nog verder te verbeteren.”

“We hopen op deze manier een leemte te vullen. Samen bieden we meer informatie en handvatten om met zelfbeschadiging om te (leren) gaan.”

Wat is de meerwaarde van dit boek?

“De grootste meerwaarde van het boek zit ‘m in de oefeningen die erin staan. Daar kunnen jongeren zeker wat mee bereiken. Zoals in het boek terecht wordt aangegeven, is het niet bedoeld om therapie te vervangen. Maar het kan zeker helpen. Zo bevat het boek ook tips en informatie om met ouders te communiceren en om jezelf beter te leren begrijpen.”

Wat hopen uitgever en LSZ met het boek te bereiken?

“We hopen op deze manier een leemte te vullen. Samen bieden we zo meer informatie en handvatten om met zelfbeschadiging om te (leren) gaan. Het boek was de start, maar dankzij de bijzonder prettige samenwerking trekken we nu regelmatig samen op bij congressen over bijvoorbeeld huiselijk geweld, psychotrauma en de inzet van wijkteams. Ook willen we in de toekomst graag een (middag)symposium organiseren over zelfbeschadiging.”

Het boek 'Hoe krijg ik grip op zelfbeschadiging', een vertaling van het Amerikaanse boek 'Stopping the pain' van Lawrence E. Shapiro, in Nederland uitgebracht door SWP Uitgeverij.

SWP is uitgever van studie/leerboeken en boeken voor professionals. ‘Hoe krijg ik grip op zelfbeschadiging’ is verkrijgbaar via hun webshop.

Read More

Bijeenkomsten voor familie en naasten van mensen die zichzelf beschadigen.

14 februari 2017
/ / /
Comments Closed

Op 8 en 29 april 2017 vinden twee bijeenkomsten voor familie en naasten van mensen die zichzelf beschadigen plaats. Ben je bijvoorbeeld ouder, partner, broer of zus van iemand die zichzelf beschadigt en wil je graag meer informatie over dit onderwerp, handvatten krijgen om hiermee om te gaan en anderen in een soortgelijke situatie ontmoeten meld je dan aan voor deze bijeenkomst.

De bijeenkomsten vinden plaats in Utrecht en duren van 14.00 tot 17.00.
We hebben plaats voor 10 deelnemers dus meld je tijdig aan als je er graag bij wilt zijn.

Aanmelden kan door een mail te sturen naar stichting@zelfbeschadiging.nl
Ook als je meer wilt weten over deze bijeenkomsten kan je naar dit e-mailadres een mail sturen.

De bijeenkomsten kosten 15 euro per persoon, en in tweetallen 20 euro

Read More

Eindelijk (h)erkenning: Een website alleen voor naasten

24 januari 2017
/ / /
Comments Closed

Zaltbommel – Portret van Janneke en Theo Boogaard, gemaakt als illustratief beeld voor de communicatie van het project ‘Naasten in kracht’ van Ypsilon/ResCon in samenwerking met het Landelijk Platform Ggz. Foto: Arnold Reyneveld

Eindelijk (h)erkenning: Een website alleen voor naasten

Over twee jaar moet hij af zijn: een interactieve website speciaal voor familie en naasten van mensen met psychische klachten. Een project opgezet met 9 cliënten- en familieorganisaties uit de GGz sector. De LSZ werkt mee en levert input vanuit ervaringsdeskundigen.

Achtergrond

Informatie over psychische klachten is ruimschoots voorhanden tegenwoordig. In de vorm van websites, blogs van ervaringsdeskundigen, fora, boeken, etc. Maar dat gaat vaak over de mensen die het zelf hebben. Partners, kinderen, broers en zussen die worstelen met ondersteuning van hun naaste zijn onzichtbaar. Terwijl ze wel samenleven met deze mensen, en dat gaat niet vanzelf. Voor veel naasten is het een zoektocht om de juiste balans te vinden tussen er zijn voor iemand anders en genoeg tijd en ruimte houden voor jezelf.

 Doel

Naasten in Kracht heeft als doel om via de interactieve website de kracht van naasten van mensen met psychische klachten te versterken met tips en trucs.


Wat gaan we doen

Om naasten te ondersteunen, zal de interactieve website worden voorzien van informatie, psycho-educatie en ervaringsverhalen.

Om ervoor te zorgen dat de interactieve website goed aansluit bij vragen en behoeften van naasten worden experts op het gebied van digitale psycho-educatie en naasten geraadpleegd via (groeps-)interviews. Vervolgens wordt een raamwerk ontwikkeld en verzamelen we ervaringsverhalen, aansluitend bij vragen en problemen waar naasten tegen aanlopen. En dan komt het proces om alle informatie logisch te ordenen in een website en testen, testen, testen. Naar verwachting kunnen naasten hier eind 2018 gebruik van maken. Houd onze website in de gaten voor de ontwikkelingen. Heb je een concreet idee voor de website? Het projectteam gaat met je idee aan de slag. Mail je idee of tip aan m.martens@rescon.nl met de vermelding van:  concreet idee.


Wie doen er mee

Naasten in kracht is een initiatief van de gezamenlijke cliënten/familieorganisaties in de ggz – en wordt mede mogelijk gemaakt met steun van het Ministerie van VWS.


Meer weten?

Wil je meer weten over het project? Neem dan contact op met de projectleider:  Marloes Martens, m.martens@rescon.nl

 

 

Read More

Iris vertelt openhartig over haar pestverleden en zelfbeschadiging

18 januari 2017
/ / /
Comments Closed

Onlangs werd LSZ-vrijwilliger Iris uitgebreid geïnterviewd voor 3FM Tussenuur, het online programma voor, over, door, achter, naast, op, tussen en onder scholieren van NPO 3FM. Dat leverde een bijzonder verhaal op.

Het interview leverde een aangrijpend persoonlijk verhaal op. Daarin vertelt Iris wat pesten met haar deed en hoe haar zelfbeschadiging ontstond. Het complete verhaal lees je op de site van 3FM Tussenuur. Na afloop van het interview spraken we kort met Iris en vroegen naar haar ervaringen.

 

“Ik deed niet mezelf pijn omdat ik het graag wilde, maar omdat ik op z’n moment niet anders kon.”


Vond je het pijnlijk, spannend of moeilijk om erover te praten? Hoe ging het interview eigenlijk?

“Voorafgaand aan het interview vond ik het heel spannend. Je gaat het toch over hele intieme en persoonlijke zaken hebben met iemand die je eigenlijk niet kent, wetende dat wat je zegt, gebruikt kan worden in een artikel dat daarna door iedereen te lezen is.”

“Het interview verliep prettig en ik merkte dat mijn angst voorafgaand aan het interview ongegrond was: ik werd niet gek gevonden, er werd serieus naar me geluisterd.”

 

Wat vond je het lastigste aan het interview?

“Soms werden er heel specifieke vragen gesteld. We gingen dan bijvoorbeeld op zoek naar wat ik op specifieke momenten dacht en voelde, zowel rondom het pesten op school als met betrekking tot mijn zelfbeschadiging. Wat eraan vooraf ging, hoe het ging, wat ik dacht, wat ik voelde, wat het losmaakte. Dat soort dingen.”

 

Wat was je belangrijkste ‘boodschap’ aan anderen?

“Ik weet niet of ik een ‘belangrijkste’ boodschap voor ogen had. Een van de doelen was wel om jongeren bewust te maken van het bestaan van de Landelijke Stichting Zelfbeschadiging, dat is gelukt. Daarnaast wil ik uitdragen dat het heel fijn is om een luisterend oor te vinden: ieder verhaal is uniek en ieder verhaal verdient het om serieus genomen te worden.”

 

Je hebt sindsdien de nodige reacties van lezers ontvangen. Hoe kijk je terug op je deelname aan het interview?

“Ik kijk erop terug als iets heel bijzonders. Ik ben trots op het feit dat ik het gedaan heb en dat ik het gedeeld heb met mijn eigen omgeving. Dankbaar voor alle lieve reacties die ik ontvang, uit alle hoeken. Mensen van ‘nu’ en mensen van ‘vroeger’, van studie, van de scouting, familie en vrienden, kennissen, oud klas-/jaar-/schoolgenootjes en een oud-docente. Complimenten voor mijn kracht en het lef dat ik toon, voor het kwetsbaar zijn dat leidt tot openheid, bevestigingen dat ik goed ben zoals ik ben.”

“Ik krijg ook herinneringen van anderen terug, over mij, over wat er gebeurde en over de zorgen die zij hadden. Dat is confronterend, op een goeie manier. Er waren wel degelijk mensen die zich realiseerden dat het niet goed met me ging, bevestiging dat het echt zo was en ik me niet aanstelde of dingen verzonnen heb.”

“Ik ben heel dankbaar voor dat mensen de moeite nemen om een persoonlijk berichtje te sturen en te laten weten dat ze respect voor me hebben, dat ze mijn verhaal gezien hebben en trots op me zijn, dat ze blij zijn dat ze me kennen. Dat ontroert me. Ik vind het echt onwijs bijzonder om te ervaren wat het losmaakt.”

 

Het complete interview lees je hier –> 3FM Tussenuur

Read More

Haar pijn deed ook mij ongelofelijk veel pijn!

27 december 2016
/ / /
Comments Closed

Haar pijn deed ook mij ongelofelijk veel pijn!

Tamara heeft de strijd van haar zus jarenlang van dichtbij meegemaakt. Het deed haar ongelofelijk pijn om te zien hoe haar zus aan het vechten en worstelen was en hoe zij vervolgens wanneer het “mis” was gegaan niet goed behandeld werd door professionals. Inmiddels gaat het met haar zus gelukkig veel beter. Door mee te doen aan deze campagne hoopt ze vooral dat er meer bekendheid komt over het onderwerp zelfbeschadiging en draagt ook daarom de stichting een warm hart toe.

Hoe kwam je in aanraking met zelfbeschadiging?
Mijn zus beschadigde zichzelf jarenlang.

Waarom doe je mee met deze campagne?
Omdat zelfbeschadiging voor veel mensen nog onbekend terrein is. Hierdoor bestaan veel (onterechte) vooroordelen over wat het is en waarom mensen dit doen, en krijgen zij niet de juiste hulp. Omdat ik zelf heb ervaren hoe de onbekendheid bij hulp- en zorgverleners leidt tot een verkeerde aanpak, zie ik hoe
ontzettend belangrijk het werk van de LSZ is en wil ik de stichting graag helpen meer te kunnen doen.

Waar liep (of loop) je als bondgenoot het meest tegenaan?
De hierboven genoemde onbekendheid en vooroordelen van zorg- en hulpverleners. Ik heb ervaren hoe mijn zus veroordeeld en zelfs “gestraft” werd: behandelen van wonden zonder verdoving of na uren wachten, niet meer deel mogen nemen aan therapie na zelfbeschadiging enz. Juist de mensen die zouden
moeten helpen, zorgen er soms voor dat mensen die zichzelf beschadigen als overlevingsmechanisme nog verder getraumatiseerd raken. Het is zo belangrijk dat hierin wat verandert.

Hoe denk je (met jouw kennis en ervaring) dat mensen het beste geholpen kunnen worden?
Er moet meer bekendheid komen over wat zelfbeschadiging precies is en wat het voor functie heeft bij mensen die het doen. Hierdoor kunnen hulpverleners er effectiever mee omgaan en worden mensen hopelijk minder gestigmatiseerd (zowel door hulpverleners als “de gewone mens” die in aanraking komt met littekens).

Welke situatie of gebeurtenis met betrekking tot jouw rol als bondgenoot  kun je je nog zo voor de geest halen?
Hoe kwaad ik was toen mijn zus tijdens een intensieve therapie “gestraft” werd wanneer zij zichzelf door oplopende spanningen beschadigde. Er was geen enkel begrip voor dat zelfbeschadiging voor haar in die situatie af en toe onvermijdelijk was, omdat er zoveel nare dingen uit het verleden naar boven werden gehaald. Het werd en wordt te vaak gezien als “aandachttrekkerij”…. Juist als je weet hoeveel pijn iemand met zich meedraagt en hoe die af en toe bijna ondraaglijk wordt, is het heel naar als anderen haar veroordelen om de manier waarop ze daar een uitweg voor zoekt. Ik denk dat mijn zus nog leeft omdat ze die uitweg kon vinden in zichzelf beschadigen, hoe pijnlijk het ook is te zien dat iemand dat nodig heeft.

Om de komende jaren voorlichting te kunnen blijven geven, een bijdrage te kunnen leveren aan de visie en werkwijze voor professionals op het gebied van zelfbeschadiging én om lot- en bondgenoten te kunnen blijven ondersteunen hebben wij uw hulp hard nodig!

Helpt u ons mee?!






Uw bijdrage:

Doneren
Een bedrag:
€ 10,-€ 25,-€ 50,-

Mijn gegevens:

Aanhef:
Voornaam (verplicht)
Achternaam (verplicht)
Straat (verplicht)
Huisnnummer (verplicht)
Toevoeging
Postcode (verplicht)
Woonplaats (verplicht)
E-mailadres (verplicht)
Geboortedatum
IBAN rekeningnummer (verplicht)
voorbeeld: NL91RABO0108248380
Ik ken de stichting via:
Ik word donateur omdat:

Read More

Bijeenkomst Naasten in Kracht bij Landelijke Stichting Zelfbeschadiging

22 november 2016
/ / /
Comments Closed

Bijeenkomst Naasten in Kracht

Op zaterdag 19 november heeft een bijeenkomst van de focusgroep Naasten in Kracht plaatsgevonden bij de Landelijke Stichting Zelfbeschadiging (LSZ). Naasten in Kracht wordt ontwikkeld vanuit het programma De Kracht van ervaring, een initiatief van de gezamenlijke cliënten/familieorganisaties in de GGZ.

 

Versterken

Het doel van dit project is om de kracht van naasten van mensen met een psychische kwetsbaarheid te versterken. Ook zal er een digitale toolkit ontwikkeld worden met handvatten voor naasten om overbelasting te voorkomen en ondersteuning van de cliënt door de naasten te bevorderen.

 

Samen aan de slag

Zeven familieleden en naasten van mensen die zichzelf beschadigen, een medewerker van de LSZ en twee projectleiders van Naasten in Kracht zijn samen aan de slag gegaan om te inventariseren welke problemen en obstakels zij als mantelzorger ervaren in het ondersteunen van iemand met een psychische kwetsbaarheid. Daarnaast hebben zij allerlei ideeën aangedragen voor de digitale toolkit. Hoe deze eruit zou moeten zien en welke zaken zij er graag op zouden willen kunnen vinden.

Het was een prettige bijeenkomst waar veel waardevolle informatie uit naar voren is gekomen. Ook was het wederom duidelijk te merken dat het voor familieleden en naasten prettig is om elkaar te ontmoeten, ervaringen uit te wisselen en te merken dat zij er niet alleen voor staan.
Alle deelnemers hebben besloten op de hoogte te willen worden gehouden van de verdere ontwikkelingen van de toolkit en een aantal van hen wil ook meewerken in de toekomst aan de daadwerkelijke ontwikkeling en het testen van de toolkit.

Read More

Team vrijwilligers LSZ opnieuw uitgebreid

14 november 2016
/ / /
Comments Closed

De LSZ werkt grotendeels met ervaringsdeskundigen, die in staat zijn om van een afstand over zelfbeschadiging te praten, denken en vertellen. Ze putten daarbij uit hun ervaring in de rol als lotgenoot of als familielid, partner of vriend van iemand die zichzelf beschadigt. Zij zetten zo hun persoonlijke ervaring met zelfbeschadiging in om anderen te steunen en om hoop te bieden.  En dat maakt dat we extra blij zijn met de komst van Laura als nieuwe vrijwilliger bij de LSZ.

Hieronder stelt ze zich aan je voor.

Hallo allemaal!

Mijn naam is Laura, 26 jaar en ik woon in Den Haag. In het dagelijks leven ben ik net afgestudeerd van de opleiding Sociaal pedagogische hulpverlening en werk ik momenteel in de kinder- en buitenschoolse opvang. Daarnaast ga ik in februari starten met de basiscursus ervaringsdeskundigheid als aanvulling op mijn opleiding én omdat ik het werk als ervaringsdeskundige ontzettend leuk en interessant vind.

De periode dat ik mijzelf beschadigde ligt ondertussen al 6 jaar achter mij maar toch ben ik mij altijd verbonden blijven voelen met dit onderwerp. Toen ik voor mijzelf had besloten vrijwilligerswerk te willen doen na het afronden van mijn studie, hoefde ik daarom niet lang na te denken en kwam vrij snel uit bij de LSZ.

In de periode dat ik mijzelf beschadigde was ik op de hoogte van de LSZ maar heb hier verder nooit gebruik gemaakt. Toch ben ik blij met het bestaan van de stichting en hoop daarom mensen te kunnen ondersteunen die wél via deze weg hulp vragen. Ik zie er in ieder geval naar uit mij de komende tijd in te kunnen zetten voor de LSZ en mochten er verder nog vragen zijn, stel ze gerust!

Groetjes, 

Laura

Read More

Omgaan met triggers, mijn ervaring

28 oktober 2016
/ / /
Comments Closed

1

Triggers, of ook wel ‘’uitlokkers’’ in het Nederlands zijn gebeurtenissen of situaties die een heftige reactie kunnen uitlokken. Het kan bijvoorbeeld zo zijn dat je door een bepaalde gebeurtenis, maar ook gedachte, beeld, geur of gevoel de neiging krijgt om jezelf te beschadigen.

Er zijn vele soorten triggers, wat voor de een triggert hoeft voor de ander niet persé te triggeren. Voor mij is geluid een trigger. Ruziënde mensen kom ik daarom liever niet tegen. En als dat wel gebeurt, is dat voor mij erg lastig. Ook onderwerpen in de media die mij doen denken aan mijn eigen problemen, zoals nu in GTST bijvoorbeeld, kunnen mij erg raken en de neiging geven om mezelf te beschadigen.

Vele soorten
Omdat er zoveel soorten van triggers zijn, is het belangrijk om te ontdekken wat jou precies triggert. Het kan helpen om de verschillende triggers die je ervaart van elkaar te onderscheiden en bijvoorbeeld op te schrijven. Als je er achter bent welke onderwerpen triggerend voor jou zijn, zou je vervolgens kunnen onderzoeken wat het makkelijker maakt om hiermee om te leren gaan.
Het hoeft helemaal niet zo te zijn dat je van elke trigger evenveel last hebt. Het kan zelfs zo zijn dat je van dezelfde soort trigger de ene dag compleet van slag raakt terwijl ‘ie de andere dag nauwelijks invloed heeft. Hoe goed je coping (het omgaan met…) is met triggers, kan dus afhangen van je fysieke en mentale gesteldheid. Als je vermoeid bent is het waarschijnlijker dat je sneller getriggerd bent dan waneer je goed uitgerust bent.

In kaart brengen
Een goed hulpmiddel om in kaart te brengen wat voor jou triggerend is, is een dagboek(kaart) bijhouden waarin je elke dag noteert of je bent getriggerd, wat de aanleiding was, en hoe sterk de trigger aanvoelde. Dit is voor mij een methode geweest om mijn triggers in kaart te brengen. Toen ik dit zelf deed, viel het me bijvoorbeeld op dat ik in het weekend sneller last had van triggers dan doordeweeks. Doordat in het weekend al mijn afleiding van school en werk grotendeels wegviel, kwam ik veel meer in confrontatie met mijn eigen gedachten en gevoelens, sliep ik slechter, en was ik daardoor veel kwetsbaarder.

Omgaan met
Niet alleen goede zelfzorg is van belang om minder kwetsbaar te zijn. Wat ook kan helpen is bepaalde voorwerpen of situaties tijdelijk vermijden die je kunnen triggeren. Het is hierbij wel belangrijk dat je onthoudt dat dit niet voor altijd zo hoeft en je gaandeweg kan leren om minder angstig hiervoor te zijn. Voor mijzelf is het bijvoorbeeld belangrijk om mijn boodschappen te doen op een rustig moment, als er niet al te veel mensen in de winkel zijn. Ik kan niet elke situatie vermijden die triggert, maar bepaalde dingen op een andere manier aanpakken kan goed zijn om te voorkomen dat ik van slag raak. Ook kan het goed zijn om rekening te houden met triggers waarvan je weet dat ze gaan komen. Als je bijvoorbeeld een afspraak hebt bij de tandarts, maar weet dat dit je heel angstig maakt, kun je ervoor kiezen om de tandarts te vertellen dat je het erg moeilijk vind zodat hij of zij er rekening mee kan houden. Zo zijn er talloze manieren nog om te leren omgaan met triggers. Wat helpt jou het meest?

Sarah

4

Read More

Massale media-aandacht na zelfbeschadiging in GTST!

21 oktober 2016
/ / /
Comments Closed

gtst

Dat een nieuwsbericht zoveel kan doen! Naar aanleiding van de soapserie GTST die het onderwerp zelfbeschadiging in de serie heeft geschreven is er veel losgekomen op verschillende plekken. Om die reden hebben wij ons vorige nieuwsbericht geschreven, maar nooit hadden we gedacht dat de media dit zo groot zou oppakken.

Nadat het AD (Algemeen Dagblad) donderdag een interview publiceerde met o.a. Dwayne, onze vice voorzitter en bestuurslid Nienke stond de telefoon roodgloeiend. Editie NL wilde er graag een item van maken en ook RTL Boulevard vond dit een interessant onderwerp. Maar daar bleef het niet bij: ook NPO Radio 1 zou het onderwerp graag willen behandelen en de redactie van PAUW dacht er hard over na om dit in de uitzending terug te laten komen. Ondertussen hadden diverse andere websites het bericht van het AD al overgenomen of er zelf een draai aan gegeven. Zo was op Grazia.nl te lezen dat zelfbeschadiging een aandoening is (?) en werden de woorden van Nienke en Dwayne daarmee o.a. uit zijn verband gehaald.

Ondanks dat woorden soms anders worden neergezet, vinden wij het erg goed nieuws dat er nu zoveel media aandacht is voor dit onderwerp. In alle interviews die nu al zijn gedaan wordt de discussie goed gevoerd en worden alle kanten rondom dit onderwerp en of het wel/niet goed is dat GTST dit in haar serie heeft geschreven, goed belicht.

Voor wie die visie gemist heeft: dit is waarom wij het goed vinden dat GTST aandacht schenkt aan het onderwerp zelfbeschadiging:

GTST laat in de serie goed zien hoe spanning zich op kan bouwen, tonen verschillende vormen van zelfbeschadiging en niet onbelangrijk: laten ook de impact van zelfbeschadigend gedrag op de omgeving zien. Misschien niet direct het onderwerp waar je je kinderen mee in aanraking wilt brengen, maar openheid is toch een van de manieren waarop herstel kan beginnen en taboe en stigma doorbroken kan worden. Vwb het kopieergedrag, onze ervaring is dat kinderen, jongeren, volwassenen zichzelf niet zomaar gaan beschadigen! Het is vaak een symptoom van een onderliggend probleem. Het is dus niet aannemelijk (en ook niet onze ervaring, deze vraag wordt ons al jaren vaak gesteld) dat jongeren dit “zomaar” uit gaan proberen, of gaan doen omdat het populair is. Het blijft altijd nog écht pijn doen en in sommige gevallen zichtbaar voor de rest van je leven. Kortom wij vinden het goed dat dit onderwerp in de serie is geschreven, maar zijn ons ook bewust van triggerende effect. Het zou goed zijn als gtst na afloop een verwijzing doet naar Stichting Korrelatie of naar ons.

Wil je terug kijken wat er allemaal is gezegd over dit onderwerp? We hebben hier de radio- en de tv-opnames voor je op een rijtje gezet:

Radio 1 Dit is de Dag

schermafbeelding-2016-10-21-om-11-30-07

RTL Boulevard 

schermafbeelding-2016-10-21-om-11-33-01

Editie NL

schermafbeelding-2016-10-21-om-11-34-37

Shownieuws

schermafbeelding-2016-10-21-om-12-20-20

Hieronder de artikelen die zijn geplaatst naar aanleiding van het artikel in het AD:

Ondanks dat alles in 1 keer kwam en er ineens wel heel erg veel aandacht was voor ons als stichting, maar zelfbeschadiging in het bijzonder, hebben wij als kleine team toch snel weten te schakelen. Een speciale dank hiervoor aan Arnold die het halve land is doorgereden en de vele telefoontjes heeft afgehandeld!

Read More

Zelfbeschadiging nu ook in Goede Tijden Slechte Tijden

14 oktober 2016
/ / /
Comments Closed

alternatieven-voor-zelfbeschadiging

Het wordt gelukkig steeds normaler om over je psychische problemen te praten. Verschillende (cliëntgestuurde) initiatieven maken dat mogelijk, zoals Samen Sterk Zonder Stigma. Ook in de media is sinds een aantal jaren meer aandacht voor deze ‘verborgen’ problemen. En ook het onderwerp zelfbeschadiging wordt zo meer onder de aandacht gebracht. Zo kwam zelfbeschadiging ter sprake bij ‘Anita wordt opgenomen’, is het af en toe onderwerp in takshows en werkte de Landelijke Stichting Zelfbeschadiging mee aan de vierdelige serie ‘Beschadigd’ van Jessica Villerius. Als enige organisatie in Nederland die zich hard maakt voor begrip voor en steun aan mensen die zichzelf beschadigen en hun omgeving, vinden we dat natuurlijk een goede zaak.

Meest recente voorbeeld in dit rijtje is de moeder der Nederlandse soaps: Goede Tijden Slechte Tijden. In recente afleveringen is te zien dat Rover Dekker (Buddy Vedder) zichzelf brandt met een kaars. In daaropvolgende afleveringen wordt dit “uitgebreid” met snijden. Dit alles ten gevolge van het feit dat hij zich schuldig voelt en zijn gevoelens daarmee wil onderdrukken.

“Om zijn emoties de baas te kunnen, pijnigt Rover zich geregeld door heet kaarsvet op zijn arm te gieten. Maar daar blijft het niet bij.”Televizier

Uit reacties op Twitter en Facebook maar ook op het forum van de LSZ wordt duidelijk dat men verdeeld is over de aandacht voor dit onderwerp. En dat begrijpen we maar al te goed. Toch zijn we te spreken over de manier waarop zelfbeschadiging onder de aandacht wordt gebracht: de makers laten zien hoe spanning zich op kan bouwen, tonen verschillende vormen van zelfbeschadiging en niet onbelangrijk: laten ook de impact van zelfbeschadigend gedrag op de omgeving zien.

schermafbeelding-2016-10-14-om-18-56-56

Geen ‘kopieergedrag’

Alle goedbedoelde aandacht kan in sommige gevallen wel ‘triggerend’ werken. In feite kan alles een trigger zijn: een geur, een geluid, een persoon, een situatie of in dit geval een televisieserie. Dat leidt dan automatisch en vaak onbewust tot een gevoel (of draagt eraan bij) waarbij je je geen raad weet met de actuele situatie en waardoor je de drang krijgt jezelf (opnieuw) te beschadigen. En dat gebeurt dan weer omdat je niet weet (en wellicht nooit hebt geleerd) om op een andere manier met die gevoelens om te gaan. Het is dus geen ‘kopieergedrag’, er is simpelweg op dat moment geen ander copingmechanisme beschikbaar. Dat iemand zichzelf gaat beschadigen naar aanleiding van een trigger als mediabeelden of informatie, wil daarmee niet zeggen dat dit de reden is dat iemand zichzelf beschadigt. Hier zit altijd een complexer probleem onder.

Word je snel getriggerd door aandacht voor zelfbeschadiging in televisieprogramma’s? Op Proud2Bme.nl vind je een aantal tips om daarmee om te gaan.

De LSZ biedt hulp én informatie

Op het forum van de LSZ kan er over dit soort onderwerpen worden gesproken. Veel lotgenoten en verwanten vinden daar een luisterend oor en advies. Twee keer per week houden (ervarings)deskundigen een telefonisch spreekuur om vragen met betrekking tot zelfbeschadiging te kunnen beantwoorden. Ook is het mogelijk om vragen per mail in te sturen. Daarnaast organiseren medewerkers van de stichting regelmatig voorlichtingsbijeenkomsten. Zowel voor naasten van mensen die zichzelf beschadigen als voor specifieke opleidingen en zorginstellingen.

“Ik vind het niet zo fijn dat het op tv komt. Mij triggert het heel erg. Maarja aan de andere kant wel goed dat ze het laten zien. Ik weet niet, beetje dubbel.”LSZ-forum

Zelfbeschadiging: een niet te onderschatten probleem

Zelfbeschadiging komt vaker voor dan men denkt: internationale cijfers spreken over 4 – 38%  (Shaffer & Jacobson 2009) onder de volwassen populatie, 12 – 23 % onder adolescenten (Jacobson & Gould 2007) en 12 – 38% onder studenten (Brown 2009). Nederlandse cijfers zijn er nauwelijks, 4 – 8 % van de jongens en 12 – 14 % van de meisjes in de leeftijd van 12 tot 16 jaar geeft aan zichzelf ooit beschadigd te hebben (Madge e.a. 2008, Bun e.a. 2012). Volgens Consument en Veiligheid (2012) zijn in de periode 2006-2010 jaarlijks gemiddeld 15.000 mensen behandeld op een Spoedeisende Hulpafdeling (SEH) van een ziekenhuis vanwege letsel dat is opgelopen door zelfbeschadiging. Een kwart hiervan (3.600) is jonger dan 25 jaar. Vervolgens worden gemiddeld 9.400 mensen opgenomen in het ziekenhuis wegens ernstig zelf toegebracht letsel (Consument en Veiligheid 2012). Recente cijfers (Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, 2014) laten zien dat 8.200 mensen in een ziekenhuis behandeld werden voor zelf toegebracht letsel en dat er 14.000 behandelingen op de Spoedeisende Hulp werden uitgevoerd.

Aangenomen kan worden dat het werkelijke aantal veel hoger ligt, want niet iedereen meldt zich bij de SEH of de huisarts wanneer hij of zij zichzelf heeft beschadigd. Daarnaast is onze ervaring dat het een lastig onderwerp is om over te praten met als gevolg dat de zelfbeschadiging (lang) verborgen kan worden gehouden. Het komt dus vaker voor dan je misschien zou denken.

Read More
Pagina 1 van 512345