Haar pijn deed ook mij ongelofelijk veel pijn!

Haar pijn deed ook mij ongelofelijk veel pijn!

27 december 2016
/ / /
Comments Closed

Haar pijn deed ook mij ongelofelijk veel pijn!

Tamara heeft de strijd van haar zus jarenlang van dichtbij meegemaakt. Het deed haar ongelofelijk pijn om te zien hoe haar zus aan het vechten en worstelen was en hoe zij vervolgens wanneer het “mis” was gegaan niet goed behandeld werd door professionals. Inmiddels gaat het met haar zus gelukkig veel beter. Door mee te doen aan deze campagne hoopt ze vooral dat er meer bekendheid komt over het onderwerp zelfbeschadiging en draagt ook daarom de stichting een warm hart toe.

Hoe kwam je in aanraking met zelfbeschadiging?
Mijn zus beschadigde zichzelf jarenlang.

Waarom doe je mee met deze campagne?
Omdat zelfbeschadiging voor veel mensen nog onbekend terrein is. Hierdoor bestaan veel (onterechte) vooroordelen over wat het is en waarom mensen dit doen, en krijgen zij niet de juiste hulp. Omdat ik zelf heb ervaren hoe de onbekendheid bij hulp- en zorgverleners leidt tot een verkeerde aanpak, zie ik hoe
ontzettend belangrijk het werk van de LSZ is en wil ik de stichting graag helpen meer te kunnen doen.

Waar liep (of loop) je als bondgenoot het meest tegenaan?
De hierboven genoemde onbekendheid en vooroordelen van zorg- en hulpverleners. Ik heb ervaren hoe mijn zus veroordeeld en zelfs “gestraft” werd: behandelen van wonden zonder verdoving of na uren wachten, niet meer deel mogen nemen aan therapie na zelfbeschadiging enz. Juist de mensen die zouden
moeten helpen, zorgen er soms voor dat mensen die zichzelf beschadigen als overlevingsmechanisme nog verder getraumatiseerd raken. Het is zo belangrijk dat hierin wat verandert.

Hoe denk je (met jouw kennis en ervaring) dat mensen het beste geholpen kunnen worden?
Er moet meer bekendheid komen over wat zelfbeschadiging precies is en wat het voor functie heeft bij mensen die het doen. Hierdoor kunnen hulpverleners er effectiever mee omgaan en worden mensen hopelijk minder gestigmatiseerd (zowel door hulpverleners als “de gewone mens” die in aanraking komt met littekens).

Welke situatie of gebeurtenis met betrekking tot jouw rol als bondgenoot  kun je je nog zo voor de geest halen?
Hoe kwaad ik was toen mijn zus tijdens een intensieve therapie “gestraft” werd wanneer zij zichzelf door oplopende spanningen beschadigde. Er was geen enkel begrip voor dat zelfbeschadiging voor haar in die situatie af en toe onvermijdelijk was, omdat er zoveel nare dingen uit het verleden naar boven werden gehaald. Het werd en wordt te vaak gezien als “aandachttrekkerij”…. Juist als je weet hoeveel pijn iemand met zich meedraagt en hoe die af en toe bijna ondraaglijk wordt, is het heel naar als anderen haar veroordelen om de manier waarop ze daar een uitweg voor zoekt. Ik denk dat mijn zus nog leeft omdat ze die uitweg kon vinden in zichzelf beschadigen, hoe pijnlijk het ook is te zien dat iemand dat nodig heeft.

Om de komende jaren voorlichting te kunnen blijven geven, een bijdrage te kunnen leveren aan de visie en werkwijze voor professionals op het gebied van zelfbeschadiging én om lot- en bondgenoten te kunnen blijven ondersteunen hebben wij uw hulp hard nodig!

Helpt u ons mee?!






Uw bijdrage:

Doneren
Een bedrag:
€ 10,-€ 25,-€ 50,-

Mijn gegevens:

Aanhef:
Voornaam (verplicht)
Achternaam (verplicht)
Straat (verplicht)
Huisnnummer (verplicht)
Toevoeging
Postcode (verplicht)
Woonplaats (verplicht)
E-mailadres (verplicht)
Geboortedatum
IBAN rekeningnummer (verplicht)
voorbeeld: NL91RABO0108248380
Ik ken de stichting via:
Ik word donateur omdat:

Comments are closed.