Iris vertelt openhartig over haar pestverleden en zelfbeschadiging

Iris vertelt openhartig over haar pestverleden en zelfbeschadiging

18 januari 2017
/ / /
Comments Closed

Onlangs werd LSZ-vrijwilliger Iris uitgebreid geïnterviewd voor 3FM Tussenuur, het online programma voor, over, door, achter, naast, op, tussen en onder scholieren van NPO 3FM. Dat leverde een bijzonder verhaal op.

Het interview leverde een aangrijpend persoonlijk verhaal op. Daarin vertelt Iris wat pesten met haar deed en hoe haar zelfbeschadiging ontstond. Het complete verhaal lees je op de site van 3FM Tussenuur. Na afloop van het interview spraken we kort met Iris en vroegen naar haar ervaringen.

 

“Ik deed niet mezelf pijn omdat ik het graag wilde, maar omdat ik op z’n moment niet anders kon.”


Vond je het pijnlijk, spannend of moeilijk om erover te praten? Hoe ging het interview eigenlijk?

“Voorafgaand aan het interview vond ik het heel spannend. Je gaat het toch over hele intieme en persoonlijke zaken hebben met iemand die je eigenlijk niet kent, wetende dat wat je zegt, gebruikt kan worden in een artikel dat daarna door iedereen te lezen is.”

“Het interview verliep prettig en ik merkte dat mijn angst voorafgaand aan het interview ongegrond was: ik werd niet gek gevonden, er werd serieus naar me geluisterd.”

 

Wat vond je het lastigste aan het interview?

“Soms werden er heel specifieke vragen gesteld. We gingen dan bijvoorbeeld op zoek naar wat ik op specifieke momenten dacht en voelde, zowel rondom het pesten op school als met betrekking tot mijn zelfbeschadiging. Wat eraan vooraf ging, hoe het ging, wat ik dacht, wat ik voelde, wat het losmaakte. Dat soort dingen.”

 

Wat was je belangrijkste ‘boodschap’ aan anderen?

“Ik weet niet of ik een ‘belangrijkste’ boodschap voor ogen had. Een van de doelen was wel om jongeren bewust te maken van het bestaan van de Landelijke Stichting Zelfbeschadiging, dat is gelukt. Daarnaast wil ik uitdragen dat het heel fijn is om een luisterend oor te vinden: ieder verhaal is uniek en ieder verhaal verdient het om serieus genomen te worden.”

 

Je hebt sindsdien de nodige reacties van lezers ontvangen. Hoe kijk je terug op je deelname aan het interview?

“Ik kijk erop terug als iets heel bijzonders. Ik ben trots op het feit dat ik het gedaan heb en dat ik het gedeeld heb met mijn eigen omgeving. Dankbaar voor alle lieve reacties die ik ontvang, uit alle hoeken. Mensen van ‘nu’ en mensen van ‘vroeger’, van studie, van de scouting, familie en vrienden, kennissen, oud klas-/jaar-/schoolgenootjes en een oud-docente. Complimenten voor mijn kracht en het lef dat ik toon, voor het kwetsbaar zijn dat leidt tot openheid, bevestigingen dat ik goed ben zoals ik ben.”

“Ik krijg ook herinneringen van anderen terug, over mij, over wat er gebeurde en over de zorgen die zij hadden. Dat is confronterend, op een goeie manier. Er waren wel degelijk mensen die zich realiseerden dat het niet goed met me ging, bevestiging dat het echt zo was en ik me niet aanstelde of dingen verzonnen heb.”

“Ik ben heel dankbaar voor dat mensen de moeite nemen om een persoonlijk berichtje te sturen en te laten weten dat ze respect voor me hebben, dat ze mijn verhaal gezien hebben en trots op me zijn, dat ze blij zijn dat ze me kennen. Dat ontroert me. Ik vind het echt onwijs bijzonder om te ervaren wat het losmaakt.”

 

Het complete interview lees je hier –> 3FM Tussenuur

Comments are closed.